Propagacja DNS to opóźnienie, po którym wszyscy widzą zmieniony rekord DNS. Nic nie jest „rozsyłane” po internecie: resolwery zapamiętują każdą odpowiedź na czas TTL rekordu (time to live, w sekundach) i pobierają nową wartość dopiero po jego upływie. W DNS WeRegister zmiana zwykle zaczyna działać po kilku minutach lub godzinach.
Czym jest TTL w DNS?
TTL to liczba zapisana przy każdym rekordzie. RFC 1034 definiuje go jako „limit czasu, przez jaki rekord zasobu (RR) może być przechowywany w pamięci podręcznej”, gdzie RR oznacza resource record. Ustawia go administrator strefy, a wartość zero oznacza, że rekordu nie należy zapamiętywać.
TTL równy 3600 pozwala resolwerowi używać odpowiedzi przez godzinę. RFC 2181 dopuszcza wartości od 0 do 2147483647 sekund.
Dlaczego „propagacja” to naprawdę wygasanie pamięci podręcznej?
Twoje rekordy znajdują się na autorytatywnych serwerach nazw i te podają nową wartość od razu po zapisaniu. Opóźnienie wynika z licznych resolwerów, prowadzonych przez dostawców internetu, firmy i usługi publiczne, które wcześniej zapamiętały starą odpowiedź.
Każdy resolwer odświeża dane według własnego harmonogramu, liczonego od chwili ostatniego zapytania. Dlatego przez pewien czas dwie osoby mogą widzieć różne odpowiedzi.
Brakujące rekordy też trafiają do pamięci podręcznej. Jeśli ktoś sprawdzi nazwę, zanim ją utworzysz, odpowiedź „nie istnieje” jest przechowywana przez czas wynikający z wartości minimum i TTL rekordu SOA, więc zupełnie nowy rekord może przez jakiś czas wydawać się nieobecny.
Jak obniżyć TTL przed planowaną zmianą?
- Zanotuj obecny TTL rekordu, który zmienisz, powiedzmy 86400 sekund (jedna doba).
- Obniż go do małej wartości, na przykład 300 sekund, i poczekaj co najmniej tyle, ile wynosił stary TTL. Do tego czasu pamięci podręczne będą miały krótki TTL.
- Wprowadź zmianę, na przykład skieruj rekord A na nowy serwer.
- Sprawdź wynik, a potem podnieś TTL z powrotem, aby resolwery rzadziej odświeżały dane.
Obniżenie TTL nie skraca pamięci podręcznych, które już przechowują długi TTL, więc zrób to z wyprzedzeniem.
Jak sprawdzić rekord DNS z wiersza poleceń?
W Windows, macOS i Linuksie działa nslookup, a dig jest dostępny w macOS i Linuksie:
nslookup -type=A example.eu
nslookup -type=A example.eu 1.1.1.1
dig example.eu A +short
dig example.eu A
dig @ns1.dnshost.example example.eu A
Drugie polecenie pyta konkretny resolwer, jak pokazuje dokumentacja nslookup od Microsoftu, co pomaga, gdy jeden resolwer ma nieaktualne dane. Zwykłe dig example.eu A wyświetla TTL, a kolejne zapytania przez resolwer z pamięcią podręczną zwykle pokazują jego odliczanie. Zapytanie do autorytatywnego serwera nazw, jak w ostatnim wierszu, pokazuje zapisaną przez Ciebie wartość, bez wpływu pamięci podręcznych.
Najważniejsze fakty
- TTL to liczba sekund, przez jaką resolwer może przechowywać rekord, zanim zapyta ponownie.
- Propagacja to wygasanie pamięci podręcznej: serwery autorytatywne od razu odpowiadają nową wartością.
- Obniż TTL przed planowaną zmianą, na czas co najmniej równy staremu TTL, a potem go podnieś.
- Nazwa sprawdzona, zanim istniała, może przez jakiś czas być zapamiętana jako nieistniejąca.
- Zapytaj autorytatywny serwer nazw, by zobaczyć to, co zapisano, a publiczny resolwer, by zobaczyć to, co widzą inni.
Najczęściej zadawane pytania
Jak długo trwa zmiana DNS? W DNS WeRegister zwykle od kilku minut do kilku godzin. Głównym czynnikiem jest TTL starego rekordu.
Czy mogę zmusić wszystkie resolwery do aktualizacji? Nie. Możesz wcześniej obniżyć TTL, ale nie wyczyścisz cudzych pamięci podręcznych.
Czy bardzo niski TTL jest zawsze lepszy? Nie. Oznacza więcej zapytań do Twoich serwerów nazw. Utrzymuj go na niskim poziomie tylko w okolicy zmiany.
Dlaczego widzę nową stronę, a kolega nie? Korzystacie z różnych resolwerów, które odświeżyły dane w różnych momentach. Oba zrównają się, gdy stary TTL dobiegnie końca.
Rekordami zarządzasz na stronie zarządzanie DNS i DNSSEC. Aby pójść dalej, przeczytaj jak skierować domenę .eu na stronę i rodzaje rekordów DNS wyjaśnione.